به یادِ شادروان ابراهیم عچرش   که از میان ما رفت 

شوشان ـ محمد کیانوش راد :
 
ابراهیم  را از اوائل انقلاب می شناختم ،  از روزی که او را دیدم،  تا پایان عمر این جهانی اش ، همواره سری  پرشور ، نگاهیِ نقاد و ذهنیِ وقاد داشت . 
او صریح اللهجه و در دفاع از آنچه حق می دانست بی ملاحظه بود. 

ذهنی منسجم و تحلیل گر داشت . تحلیل او درست یا نادرست ، اما منسجم بود و در منظومه ای معنادار سخن می گفت . 
نظرات او دلسوزانه و از سر دردمندی برای مردمِ استانِ مظلومی بود که مردمانش را دوست می داشت . 

در موارد و در مواضعی چند به جد مخالفِ نظرِ من بود ، تا حدی که یکبار به تندی و عتاب در جمعی با او برخورد نمودم  . اما او صبور بود و مهربان . ذاتش چنین بود ، با این همه هیچگاه رشته ی مهر و الفت او میان ما گسسته نشد . 
ابراهیم اهل کینه و نفرت نبود ، و این حُسن کمی برای آدمی نیست . 

جامعه ی امروز ایران ، خصوصا پس از تهاجمات وحشیانه امریکا و رژیم صهیونیستی به کیان میهن و شهادت رساندن مردم بیگناه و مسئولان کشور و سرداران دلاورارتش و سپاه ، بیش از هرزمانی به در آغوش کشیدن مهرورزی و به بند کشیدن بلای نفرت و کینه ی از هم نیازمند است  . 
انبارِ  باروت  کینه ی دامن گستر ، و نادیدن دیگری و حذف  مخالف و منتقد بلای جان جامعه ماست . 

ابراهیم نمونه ای از رواداری و مدارا بود . با مخالفانش هم نشست و برخاست داشت ، حرفش را می زد و بر نظرش اصرار می ورزید ، اما دشمنی نمی کرد. 
روانش شاد و یادش گرامی باد .